The Jimi Hendrix Experience - Castles Made Of Sand
Στο δεύτερο άλμπουμ των Jimi Hendrix Experience, "Axis: Bold as Love", στην δεύτερη πλευρά, το δεύτερο κομμάτι είναι το "Castles Made Of Sand". Το τραγούδι είναι ένα μελαγχολικό οδοιπορικό στον προσωρινό χαρακτήρα της ύπαρξης. Ο πρώτος στίχος μιλά για μια ρομαντική σχέση που διαλύεται μετά από ένα μεθυσμένο καβγά και θεωρείται πως αναφέρεται στη θυελλώδη αγάπη μεταξύ του Hendrix και της Kathleen Mary Etchingham. Ο δεύτερος στίχος αναφέρεται σε έναν γενναίο Ινδό που τον σκότωσαν στον ύπνο του με μια ύπουλη επίθεση την παραμονή της πρώτης μάχης του και σε ένα ανάπηρο κορίτσι που βρίσκει παρηγοριά αποφασίζοντας να βάλει τέλος στην ερειπωμένη και πικρή ζωή της. Θεωρείται ότι το τραγούδι του Jimi Hendrix είναι μια αλληγορία για τη δική του εσωτερικότητα στην δική του ζωή. Γεννήθηκε σε μια φτωχή και περιπλανώμενη οικογένεια, τα αδέλφια του δόθηκαν σε ανάδοχη οικογένεια και η μητέρα του πέθανε το 1958 μετά από χρόνια χρήση αλκοόλ όταν ο Jimi Hendrix ήταν μόλις 16 ετών.
Τελικά ο δεύτερος στίχος που αναφέρεται στον γενναίο Ινδό, του οποίου το όνειρο να γίνει πολεμιστής διακόπηκε από μια «ξαφνική επίθεση που τον σκότωσε στον ύπνο του» θεωρείται προφητικός. Το πρωί της 18ης Σεπτεμβρίου του 1970, ο Hendrix, πήρε εννέα χάπια για να κοιμηθεί μετά από ένα ολονύχτιο πάρτι. Ήταν πιο δυνατά από ότι έπρεπε. Δεν ξύπνησε ποτέ. Ήταν 27 ετών.
AC/DC - Highway To Hell
Την χρονιά του 1979 οι AC/DC κυκλοφόρησαν το έκτο στούντιο άλμπουμ, "Highway To Hell". Ένας τίτλος που σόκαρε τη δισκογραφική τους εταιρεία. «Φρίκαραν με τον τίτλο», δήλωσε ο Malcolm Young. Όμως το συγκρότημα δεν άκουγε τίποτα και διατήρησε τον τίτλο του άλμπουμ. Οι κατηγορίες περί σατανισμού που ανησυχούσαν τη δισκογραφική εταιρεία και τους εχθρούς που απέκτησε το συγκρότημα στους κόλπους των πιστών, το τραγούδι δεν είχε καμία σχέση με τη λατρεία του διαβόλου αλλά με τη δυσκολία του να είσαι συνεχώς στο δρόμο. «Όταν υπάρχουν πέντε από εσάς που κοιμούνται σε ένα φορτηγό», δήλωσε ο Angus σε μια συνέντευξη «και η βρόμικη κάλτσα του τραγουδιστή είναι δυο ίντσες μακριά από τη μύτη σου, αυτό είναι πολύ κοντά στην κόλαση». Ο ντράμερ Phillip Rudd είχε δηλώσει «Αν ήσασταν μαζί μας στο δρόμο όλα αυτά τα χρόνια θα καταλαβαίνατε για τι ακριβώς μιλάμε». Πράγματι η κούραση φάνηκε στους στίχους του Scott. Σε συνέντευξή του λίγο πριν πεθάνει είπε: «Δουλεύουμε ασταμάτητα από τότε που ξεκίνησε η μπάντα. Απλά κάνουμε ένα διάλειμμα».
Το άλμπουμ ήταν το τελευταίο του Bon Scott με τους AC/DC και το τραγούδι "Highway To Hell" ήταν και το τελευταίο που τραγούδησε με το συγκρότημα στις 9 Φεβρουαρίου του 1980 σε ένα ισπανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα. Στο τέλος του τραγουδιού, την ώρα που το κοινό χειροκροτά στο στούντιο ένα καρέ δείχνει όλα τα μέλη των AC/DC εκτός από τον Bon Scott. Στις 18 Φεβρουαρίου του 1980, ο Bon Scott βγήκε για ποτά στο Λονδίνο. Κατά τη διάρκεια της νύχτας υπέστη δηλητηρίαση από το αλκοόλ και πέθανε στον ύπνο του από ασφυξία σε ηλικία 33 ετών.
Janis Joplin & The Full Tilt Boogie Band - Buried Alive In The Blues
Η τελευταία ηχογράφηση της Janis Joplin έγινε την 1η Οκτωβρίου 1970, ηχογραφώντας το τραγούδι "Mercedes Benz". Δυο ημέρες αργότερα η Janis Joplin βρέθηκε ξανά στο στούντιο για να ακούσει το οργανικό μέρος του τραγουδιού "Buried Alive in the Blues". Ενθουσιασμένη από αυτό που άκουσε ανακοίνωσε στον παραγωγό της Paul Rothchild ότι θα έκανε τα φωνητικά την επόμενη ημέρα και στην συνέχεια πήγε στο ξενοδοχείο που διέμενε, το Landmark Motor Hotel. Την επόμενη ημέρα δεν εμφανίστηκε στο στούντιο δημιουργώντας ανησυχία στον Paul Rothchild. Ο John Cooke, μάνατζερ των The Full Tilt Boogie Band, πήγε στο ξενοδοχείο για να δει τι γίνεται και η Janis Joplin δεν εμφανίστηκε. Η Porsche της Janis Joplin βρισκόταν στο πάρκινγκ. Όταν μπήκε στο δωμάτιο 150 βρήκε την Janis Joplin νεκρή στο πάτωμα. Είχε ένα τσιγάρο που το φίλτρο του είχε καεί στο ένα χέρι της και στο άλλο χέρι, τέσσερα δολάρια. Πέφτοντας είχε χτυπήσει το κεφάλι της. Η επίσημη αιτιολογία θανάτου ήταν υπερβολική χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ. Η Janis Joplin ήταν 27 χρονών. Η ηχογράφηση του άλμπουμ σταμάτησε και το "Buried Alive in the Blues" παρέμεινε χωρίς φωνητικά. Το άλμπουμ "Pearl" παρέμεινε ημιτελές αλλά έγινε το πιο επιτυχημένο άλμπουμ της.
Neil Young - The Needle And The Damage Done
Το τραγούδι του Neil Young με τίτλο "The Needle And The Damage Done", αναφέρεται στην τραγική ιστορία του φίλου και συναδέλφου του, από το συγκρότημα Crazy Horse, Daniel Ray Whitten, που ήταν εθισμένος στην ηρωίνη. Ηχογραφήθηκε ζωντανά σε συναυλία στο UCLA’s Royce Hall το 1971 και το συναντάμε στο άλμπουμ "Harvest" που κυκλοφόρησε το 1972. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον στίχο «πήγα στην πόλη κι έχασα τη μπάντα μου».
Η αναφορά γίνεται στην απόφαση του Neil Young να εγκαταλείψει το συγκρότημα και να μην το συμπεριλάβει στις ηχογραφήσεις για το άλμπουμ του 1970, "After The Gold Rush" πιθανώς λόγω της εξάρτησης του Daniel Ray Whitten. Δυστυχώς ο Daniel Ray Whitten δεν κατάφερε ποτέ να ξεφύγει από τον δαίμονα της ηρωίνης. Το 1972 συμφωνήθηκε να παίξει κιθάρα στην περιοδεία για το άλμπουμ "Harvest". Όμως ήταν σε πάρα πολύ κακή κατάσταση στις πρόβες και δεν μπορούσε να ακολουθήσει τους υπόλοιπους. Στις 18 Νοεμβρίου, ο Neil Young, δίνει 50 δολάρια κι ένα αεροπορικό εισιτήριο για να γυρίσει στο Λος Άντζελες στον Daniel Ray Whitten, απολύοντας τον για ακόμη μια φορά από την μπάντα. Το ίδιο βράδυ, ο Daniel Ray Whitten πέθανε από ένα θανατηφόρο μείγμα από βάλιουμ και αλκοόλ, το οποίο χρησιμοποιούσε για να καταπολεμά τα συμπτώματα στέρησης της ηρωίνης. Ο Neil Young αισθανόταν μεγάλη ευθύνη για χρόνια. Στις σημειώσεις της τριπλής του συλλογής "Decade", είπε για το τραγούδι, «δεν είμαι ιεροκήρυκας, αλλά τα ναρκωτικά σκότωσαν πολλούς σπουδαίους άνδρες».
Nick Drake - Fruit Tree
Ο Nick Drake με θαυμάσιο ταλέντο από μικρός στην κιθάρα, το 1968 υπέγραψε συμβόλαιο με την Island Records και ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στο ντεμπούτο άλμπουμ του, "Five Leaves Left".
Η έμπνευση για τον τίτλο του άλμπουμ προήλθε από το προειδοποιητικό μήνυμα στα χαρτάκια καπνού «απομένουν πέντε φύλλα», καθώς ο Nick Drake κάπνιζε τόσο καπνό, όσο και κάνναβη. το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 1969 και απέσπασε καλές κριτικές. Συγκεκριμένα, το βρετανικό μουσικό περιοδικό "Melody Maker", το χαρακτήρισε ποιοτικό και ενδιαφέρον. Παρά όλα αυτά, οι χαμηλές πωλήσεις και οι ασταθείς εμφανίσεις του Nick Drake τον οδήγησαν σε κατάθλιψη που συνέχισε να τον ταλαιπωρεί για το υπόλοιπο της ζωής του.
Το κομμάτι που ξεχωρίζει από το άλμπουμ, ιδιαίτερα από τους στίχους του είναι το "Fruit Tree". «Η φήμη δεν είναι παρά ένα δέντρο με φρούτα, τόσο σαθρή/ δεν μπορεί ποτέ να ανθίσει έως ότου ο κορμός της να είναι στο έδαφος/ Έτσι οι άνθρωποι της φήμης δεν μπορούν ποτέ να βρουν έναν τρόπο/ Μέχρι ο χρόνος να πετάξει μακριά από την ημέρα του θανάτου τους/ Ξεχασμένοι όσο είναι εδώ, στη μνήμη για λίγο/ Ένα σύγχρονο ερείπιο από ένα πολύ ξεπερασμένο στιλ».
Οι στίχοι αυτοί είναι σαν να προφητεύουν τον θάνατο του Nick Drake από υπερβολική δόση αντικαταθλιπτικών πέντε χρόνια αργότερα το 1974.
The Temptations - I Wish It Would Rain
Το τραγούδι "I Wish It Would Rain" είναι μια μπαλάντα που κυκλοφόρησε το 1967 και την ερμήνευσε ο David Ruffin. Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται σε έναν θλιμμένο άνθρωπο που περιφρονείται από τη σύζυγό του και εύχεται να ανοίξουν τα σύννεφα και οι σταγόνες της βροχής να κρύψουν τα δάκρυά του. Αποδείχτηκε ότι ήταν ένα τραγούδι που ξεχείλιζε από γνήσιο και δεινό συναίσθημα. Τους στίχους έγραψε ο Roger Penzabene, λίγο μετά αφού ανακάλυψε ότι η γυναίκα του ήταν άπιστη. Βαθιά απογοητευμένος αυτοκτόνησε στις 31 Δεκεμβρίου του 1967 σε ηλικία 23 ετών, μόλις δέκα ημέρες αφού το "I Wish It Would Rain" κυκλοφόρησε ως single.
The Rolling Stones - Gimme Shelter
Ο Keith Richards άρχισε να γράφει τη μουσική για το "Gimme Shelter" το χρονικό διάστημα που ο Mick Jagger, δούλευε στην γκανγκστερική ταινία "Performance". Ο Mick Jagger πρόσθεσε τους τρομακτικούς στίχους στην μουσική του Keith Richards. Το τραγούδι ήταν εμπνευσμένο και επηρεασμένο από την επικρατούσα κατάσταση στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και κυρίως τον πόλεμο του Βιετνάμ. Μετά από πρόταση του παραγωγού Jimmy Miller, η τραγουδίστρια της soul Merry Clayton κλήθηκε για να το τραγουδήσει ντουέτο με τον Mick Jagger. Η ανατριχιαστική σοπράνο φωνή της έκανε το τραγούδι να ξεχωρίζει ανάμεσα στα κλασικά κομμάτια των Rolling Stones. Το τραγούδι έγινε συνώνυμο με την επικείμενη καταστροφή. Ο σκηνοθέτης Martin Scorsese το χρησιμοποίησε με μεγάλη επιτυχία κατά τη διάρκεια σκηνών στις ταινίες του «Goodfellas», «Casino», και «The Departed». Κατά τη διάρκεια της περιοδείας για το άλμπουμ χύθηκε πραγματικά αίμα. Στις 6 Δεκέμβρη του 1969, στη συναυλία στο Altamont Free Concert, ένας έφηβος που λεγόταν Meredith Curley Hunter υπό την επήρεια μεθαμφεταμίνης, άρχισε να κραδαίνει ένα περίστροφο κοντά στη σκηνή την ώρα που οι Rolling Stones τραγουδούσαν. Γρήγορα περικυκλώθηκε από μέλη του Hell’s Angels Motorcycle Club που κλήθηκαν από τους διοργανωτές να προσφέρουν υπηρεσίες ασφαλείας στην συναυλία αντί της αστυνομίας. Μαχαίρωσαν τον Hunter θανάσιμα ενώ οι κάμερες τραβούσαν. Σαν να μην έφτανε αυτό, η Merry Clayton, που βρισκόταν σε προχωρημένη εγκυμοσύνη κατά την ηχογράφηση, απέβαλε όταν επέστρεψε στη Νέα Ορλεάνη από το Λονδίνο και κατηγόρησε την μεγάλη καταπόνηση που υπέστη κατά την ηχογράφηση του έντονου ντουέτου της με τον Mick Jagger για αυτή την αποβολή.
